Doe een donatie
🌈 Nog 2 weken tot de Canal Parade tijdens WorldPride Amsterdam! Voor queer vluchtelingen en ongedocumenteerde mensen is Pride veel meer dan een feestje. Het is een dag waarop zij zichtbaar kunnen zijn, zichzelf kunnen zijn en samen kunnen laten zien: The Rainbow Knows No Borders. Onze 100 deelnemers hebben zelf geen inkomen en kunnen hun deelname dus niet zelf betalen. Tegelijkertijd maken we veel kosten om de boot mogelijk te maken: T-shirts, reiskosten, eten, drankjes, banners en ander materiaal. We zijn druk bezig om onze begroting rond te krijgen 💜 Help je mee? Jouw donatie zorgt ervoor dat iedereen mee kan doen én dat onze boodschap zichtbaar is op en langs de grachten.
€2,153.32 ingezameld
65 donaties
62%
Bedrag
€20
€50
€100
€200
Anders
0/100
Opmerking (optioneel)
Queer to Support is de queer community van stichting Here to Support. De community organiseert bijeenkomsten waar queer vluchtelingen elkaar kunnen ontmoeten en zet zich in voor zichtbaarheid van queer vluchtelingen in Nederland.
Om de week komt de community samen om te koken en met elkaar te eten. Daarnaast is er een afwisselend programma: ze gaan in gesprek over queer identiteit en seksualiteit, ze dansen, voeren actie of kijken samen een mooie film.
Daarnaast zet de groep zich in voor de zichtbaarheid van queer vluchtelingen in Nederland. Ze lopen mee in protesten, staan op een boot tijdens de Pride en nemen deel aan panels en andere evenementen.
Queer to Support biedt ook maatschappelijke ondersteuning bij vragen over identiteit, welzijn, seksualiteit en de asielprocedure.
1980 - LHBTQI+-asiel werd voorgesteld door Becker in Nederland.
1981 - de Raad van State erkende seksuele geaardheid als asielmotief.
1992 - de eerste asielzaak op basis van seksuele geaardheid werd goedgekeurd.
2001 - eerste homohuwelijk in Nederland.
2004 - Asiel op basis van seksuele geaardheid werd opgenomen in de EU-richtlijn (Sabine Jansen 2018: 15).
2011 - Genderidentiteit werd ook genoemd in de EU-richtlijn (Sabine Jansen 2018: 15).
2012-2019 - grote verschuivingen in het asielbeleid met betrekking tot LHBTQI+. Van de IND die asielverzoeken accepteerde van mensen die aangaven een bepaalde seksuele geaardheid/genderidentiteit te hebben en vervolging vreesden - naar 'het toetsen van de geloofwaardigheid van iemands verklaring, en het beoordelen of deze geloofwaardig genoeg was om een asielverzoek toe te kennen' (Sabine Jansen 2018: 19).
Queer Asiel
Om asiel aan te vragen op basis van seksuele oriëntatie en/of genderidentiteit en expressie moet dit geloofwaardig worden gevonden door de IND (Immigratie- en Naturalisatiedienst). Je eigen woorden zijn hierbij het belangrijkste bewijs. Wanneer de IND beslist dat je seksuele oriëntatie en/of genderidentiteit en expressie ongeloofwaardig is, wordt je asielaanvraag afgewezen en verwacht de Nederlandse overheid dat je terug gaat naar je land van herkomst.
Dit is voor de meeste mensen geen optie, omdat zij gevlucht zijn voor vervolging en criminalisering van de lhbtqia+-community in hun land van herkomst.
“Queer to Support is een deel van mij geworden. Het bood me een veilige plek en een toevluchtsoord tegen de discriminatie die ik in mijn land ondervond. Het heeft me geholpen om diverse seksuele geaardheden en genderidentiteiten te omarmen. Ik heb ook contact kunnen leggen met verschillende mensen uit verschillende delen van de wereld. Hierdoor voel ik me niet geïsoleerd, maar heb ik juist een gevoel van verbondenheid. Dit is onder andere dankzij de maaltijden die we op maandagavond samen delen en bijvoorbeeld de Voguing-lessen. Deze lessen helpen mensen om zich vrij te uiten en zelfvertrouwen op te bouwen.”
Dorothy, Queer to Support
Huidige problemen in het asielsysteem
1. De procedure richt zich sterk op de geloofwaardigheid van iemands seksuele geaardheid/genderidentiteit, terwijl het risico en gevaar vaak pas worden beoordeeld nadat de geloofwaardigheid is geaccepteerd.
Zie hier de werkinstructie van de IND.
2. Mensen worden beoordeeld vanuit een Eurocentrisch en mannelijk perspectief - Sabine Jansen (2018) deelt een belangrijke reflectie op de huidige IND-strategie: de begrippen 'coming-outproces' en 'proces van zelfacceptatie' lijken geworteld te zijn in het stereotiepe idee dat de ontwikkeling van een homoseksuele seksualiteit vaste stadia of fasen doorloopt. Een probleem hiermee is dat dergelijke modellen voornamelijk van toepassing zijn op witte, westerse mannen uit de middenklasse. Hierdoor is het waarschijnlijk dat andere groepen, zoals met name de meeste vluchtelingen, niet aan deze verwachtingen kunnen voldoen. Een ander probleem is dat, hoewel het asielrecht identiteit boven gedrag verkiest, het allerminst gebruikelijk is dat iedereen ter wereld in termen van seksuele identiteit denkt (Sabine Jansen 2018: 39). "Terminologie om diversiteit in seksuele geaardheid en genderidentiteit te beschrijven is in de loop der tijd veranderd. Hoewel momenteel dominante discoursen spreken over seksualiteit als iets vloeibaars, blijft seksuele categorisering rigide binnen een juridische context. Beslissers moeten de geloofwaardigheid van de verhalen van aanvragers beoordelen, terwijl ze beïnvloed worden door westerse opvattingen over lhbtqi+-identiteiten (bijvoorbeeld over schaamte)." (Andrew Shield)
3. Specifiek knelpunt voor trans vluchtelingen / claims op basis van genderidentiteit: in de praktijk worden claims met betrekking tot seksuele geaardheid en genderidentiteit vaak verwerkt onder één bredere LHBTI/SOGI-categorie en beoordeeld volgens hetzelfde algemene geloofwaardigheidskader. Dit kan betekenen dat trans-specifieke ervaringen niet altijd goed worden begrepen of op een aparte manier worden beoordeeld (bijvoorbeeld specifieke vormen van geweld, zichtbaarheid, documenten, medische/transitiegerelateerde behoeften).
PAPAYA KUIR heeft als doel de precaire realiteit van Trans en Queer Latinx-asielzoekers onder de aandacht te brengen, die er niet in slagen een vluchtelingenstatus te verkrijgen omdat de Nederlandse immigratiedienst weigert te erkennen dat ons leven in gevaar is in onze landen van herkomst, en daarnaast de samenleving te informeren over de gevaarlijke realiteit waarmee wij en onze gemeenschappen in onze landen van herkomst worden geconfronteerd.
4. NGO-dilemma: NGO's moeten mensen voorbereiden op het huidige systeem, maar lopen daarbij het risico zich onbedoeld aan te passen aan en de logica van het systeem te versterken. Ongelijke toegang tot ondersteuning: grote verschillen afhankelijk van locatie (bijvoorbeeld wel of niet in de buurt van Amsterdam), netwerken, en gestructureerde ondersteuning begint vaak pas in een tweede procedure.
Externe links en artikelen
Sexuality and Asylum: progress and ambivalence in The Netherlands, 1979-1986
Buhari, J.L.J.; Shield, A.D.J.; Kuipers, L.; Schrover, M.L.J.C.
Alejandra Ortiz
De beoordeling van LHBTI asielaanvragen in Nederland na de arresten XYZ en ABC
Sabine Jansen
Amsterdam viert komende maand WorldPride, met als thema Unity. Maar wat betekent eenheid voor queer vluchtelingen en activisten die al jaren in Nederland wonen, actief zijn binnen de queer gemeenschap, maar die de IND niet gelooft? De organisatie van WorldPride zegt de zichtbaarheid en bewustwording van lhbtiq+ kwesties te willen bevorderen. Leden van Queer to Support roepen daarom iedereen die betrokken is bij WorldPride op om queer vluchtelingen en activisten die hier bescherming hebben gevraagd niet te vergeten.
Auteurs
Aisha, Benjamin, Louisa and Savannah zijn verbonden aan Queer to Support, een queer community voor ongedocumenteerde mensen in Amsterdam, onderdeel van Stichting Here to Support.
WorldPride is een maand van zichtbaarheid, protest, viering en, in de woorden van voormalig wethouder Touria Meliani, "voortdurende inzet voor gelijkheid, inclusie en mensenrechten" (Parool, 2025). Activisten uit de hele wereld worden naar Nederland gehaald om hierover te spreken, onder andere tijdens de Human Rights Conference.
In een maand waarin Amsterdam zich inzet voor gelijkheid, inclusie en mensenrechten is het van belang dat we kritisch zijn op falend beleid. Aan iedereen die dit jaar meedoet aan Pride - door te vieren, te demonstreren, of simpelweg met een vlag te zwaaien: zou jij kunnen bewijzen waarom je wel of niet queer bent? Voor Aisha en Benjamin - mede-auteurs van dit stuk, queer activisten uit Nigeria en Oeganda, en leden van Queer to Support - is dat geen hypothetische vraag. Het is de vraag waarop hun recht om hier te blijven afhangt, en waarop de IND tot nu toe telkens ‘nee, niet geloofwaardig’ heeft geantwoord.
Aisha en Benjamin kunnen beide niet terug naar hun land van herkomst omdat mensen die lesbisch of homo zijn (evenals anderen uit lhbtiq+-community) daar worden vervolgd. Het is bij wet verboden en wordt door de maatschappij ook niet geaccepteerd. Teruggaan betekent terug de kast in gaan. Daarbij betekent hun zichtbaarheid en activisme in Nederland dat zij een vergroot risico lopen bij terugkeer. Foto’s en video’s van hun publieke optredens zijn makkelijk online te vinden door de overheid en mensen uit hun gemeenschap.
Het is fantastisch dat de organisatie van Pride de zichtbaarheid en kwetsbaarheid van lhbtiq+ kwesties wil vergroten. De organisatie doet hier ook zijn best voor door ruimte te bieden tijdens de Canal Pride voor groepen zoals Queer to Support.
Maar is dat genoeg? Nederland zal zich rondom WorldPride wederom als gidsland profileren voor de rechten van mensen die lesbisch, homo, biseksueel, transgender, intersekse en queer zijn (lhbtiq+), maar ook hier zijn er mensen die niet (volledig) mee kunnen genieten van al die verworven vrijheden. Het thema van dit jaar, Unity, voelt niet oprecht zolang queer activisten geen bescherming kunnen krijgen ondanks verwoede pogingen hiertoe.